Van hypo naar hyper

By | 18 november 2015

Het begon vandaag zó goed! Ik was redelijk uitgeslapen, mijn bloedsuikers waren overdag netjes en ik voelde me goed. Vanavond was ik van plan om lekker te gaan snoepen, dus bij het avondeten had ik iets meer insuline gespoten om ’s avonds zonder bij te spuiten te kunnen snoepen. Na het avondeten had ik weinig trek en het was al snel vier uur later. En daar was hij weer: mijn dagelijkse hypo. De meeste diabeten zullen de (vr)eetbuien als gevolg van een hypo (<4) kennen, daar had ik vanavond last van. Het gevolg van deze eetbui was een hyper (>15). Hoe ik hiermee om ben gegaan leg ik uit.

Zoals je kunt zien, op de foto van mijn eetverslag van vandaag hieronder, ging het de hele dag goed met mijn bloedsuikers tot en met het avondeten. Rond vijf uur voelde ik me wel weer even beven en nam ik zoals gewoonlijk een pakje sinaasappelsap. Ik ben wel nieuwsgierig naar de exacte bloedsuikerwaarde rond vijf uur ’s middags, maar normaal (zonder sensor) los ik het gevoel op zonder bloedsuikermeting en nu dus ook. Volgende week zal ik eens kijken of mijn bloedsuiker rond de 4 mmol/l was rond deze tijd, deze waarde verwacht mijn gevoel namelijk.

DSC_11

’s Avonds ging het even mis. Rond kwart over tien voelde ik me ineens erg beven, ik was duizelig, zag wazig, kon me niet goed focussen/concentreren, ik wist even niet hoe laat en welke dag het was en had erge honger. Ik begon met een glas sinaasappelsap en een roze koek. Deze combinatie (snelle en langzame koolhydraten) en hoeveelheid koolhydraten waren eigenlijk al voldoende om de hypo op te lossen, maar mijn lichaam bleef vragen naar meer eten. Ik dacht aan de sensor en dat ik het hierbij kon laten, maar normaal geef ik soms toe aan het hongerige gevoel dus deed ik wat ik zonder sensor ook had gedaan.

Ik deed enigszins bewust wat ik vaak iets minder bewust doe en dat was: in de kast kijken wat ik allemaal op kon eten. Vandaag waren het koekjes en mandarijnen. Achteraf gezien had ik voordat ik het wist binnen een uur 100 koolhydraten gegeten. Voor zoveel koolhydraten zou ik 10 eenheden insuline moeten bijspuiten, maar door mijn stemming van de hypo heb ik daar simpelweg vaak geen zin in. Tijdens een eetbui let ik meestal ook niet op de hoeveelheid koolhydraten die ik eet, alle koolhydraten zijn op dat moment welkom. Maar lang niet altijd eet ik koolhydraten als ik door een hypo een eetbui krijg. Soms los ik de eetbui ook op door komkommer, wortels, paprika, bleekselderij, (cherry)tomaatjes en/of radijsjes te eten. Rauwkost vind ik gelukkig heerlijk, maar een andere keer eet ik met gemak binnen een uur een zak M&M’s van 440 gram leeg. Het hangt heel erg af van mijn stemming op dat moment. Op het plaatje hieronder is een animatie weergegeven van de symptomen van een hypo (lage bloedsuiker) en hyper (hoge bloedsuiker).

Hypo-hyper-animatie-kopie

1,5 uur later voelde ik mij suf en moe worden, ik kreeg een droge mond, had dorst en er was opkomende hoofdpijn. Zelf kon ik wel concluderen dat ik last had van een hyper, maar om de juiste hoeveelheid bij te spuiten insuline te berekenen en ik toch ging slapen heb ik mijn bloedsuiker gemeten. De meter gaf inderdaad een hyper aan, 15.9 mmol/l. De bloedsuiker is (nog) niet gigantisch hoog, dus ik besloot 2 eenheden bij te spuiten voor de laatst gegeten 20 koolhydraten om 23:30 uur en 2 eenheden bij te spuiten voor de bloedsuiker. Normaal geeft mijn eigen meter  een voorstel over het aantal bij te spuiten eenheden insuline. Helaas was de bloedsuiker gemeten op de meter van de sensor waardoor geen insulineadvies mogelijk was. Naast het bijspuiten van kortwerkende insuline moest ik ook mijn langwerkende (24-uurs) insuline spuiten. Ik zie dat ik deze eenheden nog even op het formulier moet schrijven.

Aan de sensor ben ik nog niet gewend. Ik draag graag strakke T-shirts waardoor ik de sensor waarschijnlijk snel voel als ik bijvoorbeeld zit en een beweging maak. Verder heb ik vandaag weinig last gehad van de sensor.

Vandaag ben ik iets inhoudelijker geweest over het oplossen van een hypo en hyper. Ik schrijf dit op uit ervaring waardoor het een en ander voor mij logischer is dan voor mensen zonder Diabetes. Ik probeer alles zo duidelijk mogelijk neer te zetten, zodat iedereen het kan begrijpen. Mocht er toch iets onduidelijk beschreven zijn, laat het mij dan vooral weten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*