Uitslapen & studeren

By | 19 november 2015

Wat heb ik lang uitgeslapen zeg! En ik viel vannacht heerlijk in slaap. Zou de sensor nu toch echt wennen of was ik zó moe?? Ik ben nu op de helft met het dragen van de sensor en dus ook met het bijhouden van de eetverslagen. Tot nu toe manipuleer ik de sensormeting nog niet door extra mijn bloedsuiker te meten of extra insuline te spuiten wanneer ik dat normaal ook niet zou doen. Een aantal diabeten zeiden tegen mij: “Met zo’n sensor ga je extra je best doen voor goede suikers”. Maar dat is (nog) niet het geval. Als ik dat nu zou doen houd ik mezelf voor de gek en niemand anders dan ikzelf merkt daar de gevolgen van.

Om met een goede bloedsuiker te gaan slapen moet ik soms extra koolhydraten eten. Vanavond bleven mijn koolhydraten voor het slapen gaan “hangen”. Wat ik daarmee bedoel staat verderop in de blog!

Om half 12 werd ik wakker van mijn wekker. Gisterenavond heb ik deze derde nacht met sensor op mijn zij geslapen! Ik heb de sensor bijna niet gevoeld en het lijkt nu te wennen.

Na een paar dagen/weken slecht geslapen te hebben, en ik vandaag tot 21:45 uur college heb, wilde ik nu uitslapen. Wel moest ik vanmiddag studeren. Studeren ging redelijk vandaag. Al moest ik van een lage bloedsuiker (hypo) stoppen om te gaan eten, vervelend. Dat moment was wéér om 17 uur. Gelukkig kan ik flexibel zijn in de tijden waarop ik studeer, omdat ik geen college meer heb voor bepaalde vakken en voor andere vakken nog maar weinig college. Vaak zit ik net lekker in de lesstof en gaat de tijd ineens snel. Ik vergeet dan iets te eten of drinken. Doordat de concentratie minder wordt en de woorden/zinnen in het studieboek vaag worden merk ik op zo’n moment dat ik iets moet gaan eten en drinken om een erge hypo voor te zijn. Meestal is dat na 2 á 3 uur na de laatst gegeten koolhydraten. Vaak wil ik dan nog even doorgaan tot ik een opgave of hoofdstuk af heb en dat doe ik dan ook. Als ik de opgave of het hoofdstuk later met een goede bloedsuiker nog eens doorneem weet ik er niets of de helft nog van. Op zulke momenten baal ik.

Vanavond had ik college. Net voor het college meette ik 6.3. Ik kon me vanavond goed concentreren. Twee uur later wilde ik een Kitkat halen uit de snoepautomaat op school om in de trein terug naar huis wat koolhydraten te eten. Met de gedachte dat ik thuis meteen kon gaan slapen. Ik eet al zat Sultana, fruitkicks en andere koeken, dus wat kies je als je de keuze hebt in een automaat: chocola! Je raadt het misschien al waarom ik dit even wil melden… Mn Kitkat bleef vastzitten in de automaat op de tweede verdieping van het gebouw. Voorzichtig tegen het apparaat geduwd, hierdoor werd de uitgiftelade vergrendelt. In de school was natuurlijk niemand te zien zo laat op de avond, dus ik naar de beveiliging op de begane grond. Eerst deden ze lacherig waarom ik om tien uur ’s avonds een Kitkat wilde. Ik werd teruggestuurd naar de automaat op de tweede verdieping om het telefoonnummer op de DSC_0013automaat te bellen. (hallo, nu heb ik de Kitkat helemaal hard nodig met het verbranden van al die koolhydraten!) Eenmaal het nummer gebeld kreeg ik de beveiliging aan de lijn en mocht ik weer naar beneden komen. Toen ik zei “ik heb diabetes…” hoefde ik mijn zin niet af te maken en deden ze alsof ik binnen 5 minuten neer zou vallen. Ineens waren ze serieus en begripvol. Er werd gebeld of iemand mij kon helpen, maar de conciërge was al weg. Volgende week mag ik mijn Kitkat komen halen en om toch koolhydraten te kunnen eten mocht ik kiezen tussen een banaan of een rolletje dextro mee. Wat een toppers! Hiernaast een foto van het drama van vanavond…

In 2012 kreeg ik het vanaf de vierde dag met sensor moeilijk en wilde ik het liefst de sensor eraf trekken. Nu blijf ik positief en kijk ik uit naar maandag. Ik merk dat ik nu veel sterker ben en dat geeft mij al een goed gevoel. Maandag mag de sensor er dan af, maar ik ben vooral ontzettend benieuwd naar de grafiek die eruit komt. Ook kijk ik uit naar de conclusies van mijn verpleegkundige. Komende tijd wil ik werken aan normale bloedsuikers met enkele verklaarbare hypo’s en hypers. Aan de motivatie ligt het niet..

Ik zit ondertussen in de bus naar huis, heb mn extra koolhydraten op en ga zo lekker slapen. Het eetverslag is weer geschreven. Zometeen alleen nog mn laatste bloedsuiker meten voor vandaag en langwerkende insuline spuiten. Tot morgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*